Blogspot Edwin Fagel

Recensie Passionate Magazine

2012-01-21T09:56:00.002+01:00

"Steeds terugkerende thema’s zijn de dood, het jezelf verliezen en de onmacht (van onder andere het eigen lichaam). Wat betreft het eerste ligt de nadruk vooral op het grijze grensgebied tussen leven en dood. Zoals wanneer de vader aan het begin van de avond, liggend op de bank, sterft: ‘Wij bleven met hem omgaan alsof / er niets aan de hand was, al voelden we / wel dat er iets niet klopte.’ Hoewel het geheel een bepaalde berusting uitdraagt, zijn alle gedichten doorvlochten met de verwarring en onmacht rondom het afscheid. Tevergeefs wordt er gezocht naar antwoorden op de vragen die in het eerste gedicht worden gesteld: ‘Wie is mijn vader? Wie is mijn moeder? / Waar is mijn huis? Waar is mijn lichaam?’"

Een recensie door Karlijn Leenders op Passionate Magazine.

Awater in VPRO de Avonden

2012-01-17T09:57:00.002+01:00

Gisteravond had ik in VPRO de Avonden een gesprek met Jeroen van Kan over 10 jaar Awater.

Jubileumnummer Awater

2012-01-15T12:17:00.003+01:00

Op Ooteoote is het al gemeld, maar hieronder nog eens:

Het jubileumnummer van poëzietijdschrift Awater is verschenen. Het poëzietijdschrift viert in winternummer 2012, waarmee het tijdschrift voor het eerst in kleur verschijnt, haar 10-jarig jubileum. Op verschillende manieren wordt in dit jubileumnummer stilgestaan bij deze mijlpaal. Zo zijn 10 dichters, waaronder oprichter Gerrit Komrij en Dichter des Vaderlands Ramsey Nasr, gevraagd speciaal voor Awater een gedicht te schrijven en maakte de gelauwerde striptekenaar Peter Pontiac een verstripping van het beroemde gedicht ‘Awater’ van Martinus Nijhoff.

Ook wordt in dit nummer oprichter Gerrit Komrij geïnterviewd over o.a. de oprichting van Awater en zijn periode als Dichter des Vaderlands. Verder in dit nummer o.a. een beschouwing van prozaschrijver Herman Stevens over de maatschappelijke rol van poëzie, een interview met Lieke Marsman over haar succesvolle debuut, de Awater jaarlijstjes 2011 en 14 pagina’s recensies van nieuw verschenen dichtbundels.

Recensie Meander

2012-01-11T09:16:00.001+01:00

"Dit is het open einde van een enigszins verhalende dichtbundel. Meer nog is dit een verkenning van het dichterschap: de waarnemer die overal buiten staat, die zoekt maar geen écht menselijk contact kan vinden, die de wrijving tussen tegenstellingen gebruikt om zijn taalmessen aan te slijpen. Het geroofde lichaam van Charlie Chaplin is een bundel óver poëzie."

De recensie van Roel Weerheijm op Meander staat hier.

Recensie De Groene Amsterdammer

2012-01-10T08:33:00.004+01:00

G. Brands, de derde redacteur van het tijdschrift Barbarber, publiceerde sinds decennia een dichtbundel, Weerloos overgeleverd, bij de bibliofiele uitgeverij Druksel in Gent. Hij is behoorlijk dartel gebleven, die G. Brands. En Edwin Fagel publiceerde Het geroofde lichaam van Charlie Chaplin, vernoemd naar een waargebeurde roof op het stoffelijk overschot van de komiek. Al schrijft Fagel beheerst en gelaten, zijn gedichten worden langzaam aan ruwer en surreëler.

Lees de recensie van Erik Lindner hier.

Wisselkaarten: Mooi (4)

2012-01-09T22:53:00.002+01:00

Tot de jaren negentig van de twintigste eeuw was dit schilderij zelden in het openbaar te zien. Het maakte deel uit van achtereenvolgende privécollecties tot het uiteindelijk, ver na de seksuele revolutie, in Musée d‘Orsay in Parijs kwam te hangen. Welbeschouwd was mijn enthousiasme toen ik het schilderij voor het eerst zag dus onterecht.

Op Versindaba

Recensie: Jane Leusink - Tot alles goed strak staat

2012-01-06T21:32:00.003+01:00

En net als in eerdere bundels bevat Tot alles goed strak staat pantoens, de Maleisische versvorm met een strakke vorm waar Leusink steeds bijzondere gedichten mee weet te maken. Zo veelvormig haar regels zijn, zo veelvormig zijn ook de gedichten als geheel. En zo veelvormig zijn haar bundels als geheel. Want ook deze is weer strak gecomponeerd, hetgeen in deze bundel wordt benadrukt doordat alle afdelingen, bestaande uit telkens drie gedichten, worden samengebonden door een overkoepelende reeks met als titel ‘Het gedicht is een werkwoord’.

De recensie staat hier.

Ooteoote: Ontmoetingen (1)

2011-12-20T09:17:00.003+01:00

Op de dag dat Lucebert stierf, was in Nederland een gedeeltelijke zonsverduistering te zien.

Op Ooteoote.

Recensie (Tzum)

2011-12-07T09:28:00.003+01:00

Een recensie van Jurre van den Berg op Tzum:

"De nieuwe bundel van Edwin Fagel, Het geroofde lichaam van Charlie Chaplin, geeft je permanent het gevoel rond te dolen: deuren gaan open en dicht, personages verliezen als in een droom hun vaste vorm. Wie zijn zij? En van welke devotie zijn we getuige?"

Ooteoote online

2011-12-06T10:30:00.006+01:00

Het nieuwe literaire weblog Ooteoote is online gegaan, een welkom initiatief van Stichting Perdu, de Reactor en JJ Pollet. Zie hier voor het laatste nieuws, blogs, recensies, etc.

Crossing Border 2011 op deRecensent

2011-11-21T21:32:00.004+01:00

Het team van deRecensent (Ricco van Nierop en ik) stond overal met de neus bovenop en u kunt meegenieten:

Dag 1: Borderkids.
Dag 2: Smiths & Burrows
Dag 3: Vrijdag
Dag 3: Laura Marling
Dag 4: Zaterdag

Onderaan de hoofdpagina vindt u als bonus mijn column 'Low Anthem in de herkansing op Crossing Border'.

Recensie (NRC Handelsblad)

2011-11-20T13:08:00.003+01:00

In het NRC Handelsblad van afgelopen vrijdag publiceerde Arie van den Berg een recensie over Het geroofde lichaam van Charlie Chaplin. De recensie staat online op de cultuurwebwinkel van de krant.

Wisselkaarten: Mooi (3)

2011-11-13T15:26:00.001+01:00

Gorter schreef de Liedjes aan het eind van zijn leven. Hij stierf in 1927 en de bundel verscheen postuum in 1930. Na het communistische epos Pan (1916) had Gorter geen gedichten meer gepubliceerd. De verschillende postume publicaties laten zien dat hij in de laatste tien jaar van zijn leven misschien wel zijn sterkste werk schreef.

Op Versindaba

Boekenkrant november

2011-11-07T14:28:00.005+01:00

Uit de aankondiging van de Boekenkrant:

"De novembereditie van de Boekenkrant is verschenen. Met op de voorpagina: Anna Enquist. Haar nieuwe roman De verdovers gaat over de tegenstelling tussen psychoanalyse en anesthesie.

Ook besteedt de Boekenkrant aandacht aan De Vliegenvanger van Ravelli. Edwin Fagel dichtte, in parlando, Het geroofde lichaam van Charlie Chaplin en is ‘zoekend naar een mystiek ideaal.’ Kees ’t Hart schreef, in opdracht, Het beeld van Goethe, literatuur in briefvorm.

Het thema in deze novembereditie is spiritualiteit."

VPRO de Avonden

2011-10-27T16:47:00.004+02:00

Hieronder het gesprek dat ik afgelopen woensdag had met Maarten Westerveen van VPRO de Avonden.

Recensie: Arnoud Rigter - Het duimzuigend fossiel

2011-10-27T08:40:00.002+02:00

Daar zit ik dan. Een poëzierecensent met een bundel zonder gedichten naast zijn laptop. Tenminste, als we de dichter mogen geloven. Arnoud Rigter noemt de werken die hij in zijn bundel Het duimzuigend fossiel publiceert ‘gedichtachtigen’. Hij lijkt zich daarmee in te dekken tegen de algemene opvatting dat een gedicht een talig kunstwerk is. Rigter zelf vat het begrip ‘gedicht’ duidelijk breder op. De bundel bestaat uit potloodtekeningen (3 m2 beeld, meldt de flap), die op het eerste gezicht vooral lijken op uit de hand gelopen droedels, waar dichtregels in zijn verwerkt. Volgens het grappige naschrift vormt deze bundel een ‘touwtrek-tweeluik’ met De onaangebroken stad, de bundel gedichten die Rigter schreef als stadsdichter van Eindhoven en die aanmerkelijk meer lijken op ‘gedichten’. Met deze tegenhanger zoekt Rigter de grenzen op van wat je poëzie kunt noemen.

De recensie is hier te lezen.

Presentatie 'Het geroofde lichaam van Charlie Chaplin'

2011-10-24T20:26:00.004+02:00

Binnenkort verschijnt de dichtbundel Het geroofde lichaam van Charlie Chaplin bij Nieuw Amsterdam. De feestelijke presentatie vindt plaats op woensdag 2 november van 20.00 tot 22.00 uur bij Stichting Perdu, Kloveniersburgwal 86 te Amsterdam. Er zullen optredens zijn van Mustafa Stitou, Thomas Möhlmann en Hélène Gelèns.

Als u hierbij aanwezig wilt zijn, kunt u zich aanmelden bij LdeJong[at]nieuwamsterdam.nl.

Stichting Perdu is per tram of metro bereikbaar en ligt op een kwartier loopafstand van Amsterdam Centraal Station. Uw auto kunt u het beste kwijt in Parking Waterlooplein (hoek Valkenburgerstraat/Jodenbreestraat, het best te bereiken via S116).

Awater najaar 2011

2011-10-12T07:57:00.003+02:00

Het nieuwe nummer van Awater is uit, mijn eerste als hoofdredacteur. Met o.a.:

- Elma van Haren: 'Ik wil de magie vasthouden'
- Jeroen Mettes laat alle ruis tegelijk zien
- Poëzie als ouverture van de filosofie
- Het verzameld werk van Emily Dickinson in vertaling

Turing Nationale Gedichtenwedstrijd

2011-10-10T14:31:00.002+02:00

Tot 1 november 2011 kunnen alle dichters van Nederland en Vlaanderen, professioneel of ‘amateur’, hun gedichten inzenden voor de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd - en zodoende meedingen naar de hoofdprijs van 10.000 euro. Of, ook niet verkeerd, een plaats in de Top 100.

Dichter des Vaderlands Ramsey Nasr fungeert als juryvoorzitter. Hij gaat in dit gesprek in op de wedstrijd en de betekenis ervan voor de poëzie in Nederland en Vlaanderen.

Dichter aan Huis op deRecensent

2011-09-28T09:34:00.002+02:00

Afgelopen weekend werd in Den Haag weer Dichter aan Huis georganiseerd. Ricco van Nierop en gastrecensenten Frieda Splitter en Gilles Boeuf bezochten het festival.

Lees het verslag van zaterdag hier.

Lees het verslag van zondag, met mooie foto's van Gilles Boeuf, hier.

R.E.M. - Find the river

2011-09-22T15:13:00.001+02:00

Wisselkaarten: Mooi (2)

2011-09-19T18:24:00.003+02:00

I can’t prepare for death any more than I already have’, zingt singer-songwriter Elliott Smith (1969-2003) in ‘King’s Crossing’. Toen het nummer op cd verscheen was Smith al bijna een jaar dood.

De drie jaar voor zijn dood had hij aan From a basement on the hill gewerkt.

Lees verder op Versindaba.

Eiland

2011-09-15T13:32:00.004+02:00

Afgelopen zaterdag won Maurice Levano de eerste Hofvijver Poëzieprijs , een poëzieprijs voor gedichtencycli. De genomineerde cycli zijn voor de gelegenheid door de Witte Uitgeverij gebundeld in het boekje Eiland. Deze is te bestellen door een mailtje te sturen naar info[at]hofvijver.net.

Dichter aan Huis

2011-09-13T12:37:00.003+02:00

In het weekeinde van 24 en 25 september 2011 vindt Dichter aan Huis plaats. Er zullen vijftig dichters vijf keer per dag voordragen uit eigen werk in vijftig Haagse woonkamers. De lezingen beginnen om 13.00, 14.00, 15.00, 16.00 en 17.00 uur. Iedere bezoeker ontvangt een routekaart waarop de locaties en dichters staan aangegeven en maakt per lezing zijn eigen keuze welke schrijver hij wil bezoeken. Elke bijeenkomst duurt maximaal 45 minuten waarna het publiek de gelegenheid heeft naar een volgende locatie te reizen. Elke bezoeker ontvangt ook een bundel met bijdragen van alle deelnemende dichters.

Ik zal zaterdag 24 september voorlezen aan de Zieken in Den Haag. In verband met mijn deelname nam Simone Bergmann me een interview af voor de Haagse weekkrant de Posthoorn dat morgen verschijnt, maar hier al te lezen is.

Recensie: Bouke Vlierhuis - Zingt

2011-09-12T16:48:00.001+02:00

Op de voorplaat van Zingt, de debuutbundel van Bouke Vlierhuis, staat een wat wazige foto van een uitzicht dat je ziet als je vanuit de auto afwezig naar buiten kijkt. Het is een goed gekozen plaatje: het roept een mengeling van verveling en opwinding op die je tijdens een lange rit door een onbekend landschap voelt. De gedichten van Bouke Vlierhuis doen dat ook.

Op deRecensent.

Genomineerden Hofvijver Poëzieprijs 2011

2011-08-28T09:47:00.002+02:00

De jury van de Hofvijver Poëzieprijs heeft de genomineerden voor de Hofvijver Poëzieprijs 2011 bekend gemaakt.

De uiteindelijke winnaar wordt tijdens de prijsuitreiking op zaterdag 10 september 2011 in de Schutterszaal van het Haags Historisch Museum bekendgemaakt. Via info[at]hofvijver.net kan men zich hiervoor aanmelden.

Genomineerd zijn de dichters
- Bert Deben
- Edwin Fagel
- M. Levano
- Mark Meekers
- Gerard Scharn

Recensie: Herta Müller - De rokkenjager en diens bijdehante tante

2011-08-25T09:41:00.005+02:00

Tijdens het communistische regime in Roemenië was het gevaarlijk een typemachine te gebruiken om (subversieve) gedichten te schrijven, want typemachines waren traceerbaar. De latere Nobelprijswinnares Herta Müller, die in het Duitstalige gedeelte van Roemenië woonde, begon in die periode met het uitknippen van woorden uit tijdschriften en kranten, die plakte ze op witte briefkaartjes: ’collagegedichten’.

Onlangs verscheen bij Uitgeverij De Geus een bundeling van deze ‘collagegedichten’: De rokkenjager en diens bijdehante tante

Op deRecensent.

Wisselkaarten: Mooi (1)

2011-08-18T15:26:00.002+02:00

Een paar jaar geleden zag ik de ‘Madonna omringd door serafijnen en cherubijnen’ (circa 1450) voor het eerst. Dat was tijdens een bezoek aan het Paleis voor Schone Kunsten in Antwerpen. Als je daar bij binnenkomst de trap opliep en de deur naar de zalen doorging, zag je het schilderij direct hangen als je naar links keek. Het hing helemaal aan het eind van de gang. Het was verpletterend.

Lees verder op Versindaba.

Poëzie aan de waterkant

2011-08-16T13:47:00.007+02:00

Zaterdag 20 augustus vindt de 11e editie van Poëzie aan de waterkant plaats.

Poëzie aan de waterkant brengt enerverende woordkunst met dichters en singer-songwriters. Centraal in het programma staat de ontmoeting tussen het Utrechts en het Haags dichtersgilde.

Zaterdag 20 augustus
14.00-17.00 uur
Entree gratis

Let op: nieuwe locatie!
Hoofdingang Westbroekpark, Den Haag (bij monument Troelstra)
(over de brug, links aan het water)

Het volledige persbericht staat op Literair Nederland.

Het geroofde lichaam van Charlie Chaplin

2011-07-11T12:29:00.004+02:00

Hieronder de aanbiedingstekst van mijn nieuwe bundel. De bundel verschijnt in oktober 2011 bij Nieuw Amsterdam en heeft als titel Het geroofde lichaam van Charlie Chaplin.

In deze hechte bundel van Edwin Fagel zwerven verschillende figuren rond de verteller. Een man gaat op de stationsvloer liggen, een vrouw drijft weg op zee, een serveerster vertelt de dichter dat hij ermee op moet houden. Ook Charlie Chaplin maakt zijn opwachting, maar niet in zijn bekende rol.

Tegen de achtergrond van geboorte, leven en dood geven Fagels gedichten uiting aan een zoektocht naar zingeving. Veel blijft ongezegd. Hoe dichtbij een lichaam ook komt, of het mogelijk is daadwerkelijk tot de ander door te dringen, blijft de vraag. Wat voor hulp kunnen de woorden van de serveerster bieden?

Recensie: Aart G. Broek - Het lichten van de jaren

2011-06-30T09:07:00.002+02:00

Volgens de ‘bio- en bibliografische voetnoot’ achterin de bundel vertrok Aart G. Broek in 1981, direct na het afronden van zijn studie, naar Curaçao en woonde en werkte hij daar gedurende 20 jaar. In 2001 keerde hij weer terug naar Nederland. Naar eigen zeggen heeft hij jaren nodig gehad om weer enigszins vertrouwd te raken met de Nederlandse samenleving. Het lichten van de jaren is de weerslag van deze overgang, een (en nu citeer ik de flaptekst) ‘verzameling tedere én toornige’ gedichten.

De recensie staat hier online.

Wisselkaarten: Meningen, meningen

2011-06-13T13:49:00.002+02:00

Zondag (slot)

Je komt aan op het kleine perron, een paar minuten voordat de trein vertrekt. De zon staat laag, je kijkt uit over zee. Er drijft iets op de golven. Je staat er zwijgend naar te kijken, bewondert de esthetiek ervan. In de branding staat een vrouw met haar gezicht naar het water.

Op Versindaba.

Awater zomer 2011

2011-06-07T21:51:00.004+02:00

De nieuwe Awater is uit. Met:

- Arie Boomsma: 'Ook voor Henk en Ingrid is een gedicht te vinden'
- Poëzie in films
- Waarom Vasalis vroegtijdig met dichten stopte
- Poetry International Festival: een voorproefje

En nog veel meer.

Wisselkaarten: Aanrakingen

2011-05-24T23:41:00.001+02:00

Zaterdag

Toen ik begon klaar te komen keek je me recht aan. Het gordijn is half open, ik moet denken aan de fietser die me vanmorgen bijna aanreed. Het stoplicht sprong alweer op oranje. ‘Loop toch door man!’ had hij geroepen. Ik had niet bij mijn lichaam nagedacht.

Op Versindaba.

Walk the Line op deRecensent

2011-05-16T21:42:00.003+02:00

Na eerdere successen met Music in my Head, kwamen die gasten van Crossing Border vorig jaar doodleuk met een nieuw muziekfestival op de proppen. Met de nadruk op nieuw, want het programma grossiert in onbekende namen. Dat is tijdens de tweede editie van Walk the line niet veel anders. En dat levert weer veel verrassingen op, veel namen om in de gaten te houden; we noteren: The Mountain & The Trees, Marques Toliver, PVT, Young the Giant, Little Comets, Zeus, Cold War Kids en Broken Records. Een goede score na twee volle dagen muziekproeven.

Lees het verslag door het muziekteam van deRecensent.

Recensie: Jana Beranová - Werkboek

2011-05-10T20:22:00.001+02:00

De regels van Beranová zijn vóór alles helder. De dichteres doet niet moeilijk, maar schrijft haar regels zo direct mogelijk op, en ze maakt daarbij dankbaar gebruik van de vele mogelijkheden die taal en poëzie haar bieden. Het is raadzaam de bundel niet al bladerend, maar van kaft tot kaft te lezen. De opbouw van de bundel laat namelijk mooi zien hoe de gedichten rond dezelfde thema’s cirkelen.

De recensie leest u hier.

Wisselkaarten: Constellaties

2011-05-08T22:04:00.004+02:00

Vrijdag

Ze keken me allemaal aan.‘Jij zou toch het eindrapport maken?’ Ik groef in mijn geheugen. Er viel iets in de kamer ernaast. Een vaas?

Op Versindaba.

Wisselkaarten: Ontkenningen

2011-04-26T22:23:00.001+02:00

Donderdag

De etalagepop droeg een geel jurkje dat je niet slecht zou staan. Eindeloos had ik voor de etalage staan twijfelen. Ik ging naar binnen, merkte dat ik tegen mezelf aan het praten was. Of preciezer: tegen jou.

Op Versindaba.

Wisselkaarten: Capitulaties

2011-04-14T21:51:00.002+02:00

Woensdag

Aan het eind van de beursdag schudde ik een man die me vaag bekend voorkwam de hand. ‘Je komt nooit eens langs,’ zei hij. Ik verontschuldigde me.

Op Versindaba.

Motel Mozaïque op deRecensent

2011-04-12T11:05:00.003+02:00

Afgelopen weekend vond in Rotterdam het festival. Motel Mozaïque plaats. Op deRecensent een impressie van de vrijdagavond door Ricco van Nierop. Onderaan de voorpagina mijn eenzijdige conversatie met een paspop. [Op de foto: Agnes Obel en celliste Frédéric Aubree].

Wisselkaarten: Oefeningen

2011-04-05T22:15:00.002+02:00

Dinsdag

‘Wacht anders maar even,’ zei ik. Er stond een witte Ford te keren. Hij reed langzaam achteruit. Je wachtte niet.

Op Versindaba.

Wisselkaarten: Bewegingen

2011-03-24T22:03:00.007+01:00

Maandag

De kast opendoen en niet meer weten wat ik wilde pakken. Ik vraag me af: was ik daarnet verstrooid, of ben ik het nu?

Op Versindaba.

Recensie: Nyk de Vries - Per ongeluk reed ik naar het zuiden

2011-03-22T18:56:00.001+01:00

Vorig jaar ontving Nyk de Vries het Belcampo Stipendium, de prijs van de provincie Groningen voor jong literair Gronings talent. Bij deze prijs hoort de uitgave van een boekje in de Belcampo Reeks, dat in een oplage van 350 genummerde exemplaren verschijnt. Onlangs verscheen het boekje, Per ongeluk reed ik naar het zuiden.

En de recensie over het boekje staat hier.

Recensie: Bernhard Christiansen - Nu daarentegen

2011-03-08T09:23:00.001+01:00

En een beetje van hemzelf heeft hij ook. En precies daar wordt de bundel pas echt interessant. Want hij heeft een gevoel voor absurditeit dat sterke gedichten op kan leveren.

Lees de hele recensie hier.

Recensie: Bright Eyes in Paradiso

2011-02-24T23:37:00.002+01:00

Afgelopen maandag bezocht ik het concert van Bright Eyes in Paradiso in Amsterdam. Oberst raakt altijd gaandeweg het concert steeds verder onder invloed. En als hij dronken is, wordt hij heel onhandig. Hij laat de microfoon uit zijn handen vallen, hij raakt verstrikt in het snoer van zijn gitaar, hij valt van de versterker, hij begint in de verkeerde toonsoort te spelen, etc. De vorige keer dat ik hem zag, hielp hij daar – vond ik – zijn liedjes mee om zeep. Dit keer vond ik het juist heel mooi – al is dat een raar woord om te gebruiken over iemands dronkenschap.

Lees hier verder.

Recensie: Menno Wigman - Red ons van de dichters

2011-02-14T22:47:00.001+01:00

‘Essays’, noemt de achterflapschrijver de stukken die Menno Wigman bundelde in zijn Red ons van de dichters. Een wellicht wat al te chique benaming, want van het essayeren in de letterlijke betekenis van het woord komt weinig. Het is niet echt een essaybundel, maar eerder een min of meer toevallige bundeling van artikelen en beschouwingen die Wigman in de loop der jaren publiceerde in verschillende tijdschriften, o.a. De Gids, Tirade en Awater.

De hele recensie staat hier.

Wisselkaarten: Poëzie-inspectie (2)

2011-02-03T19:09:00.001+01:00

‘Wat! U bent een tegenstander van Gedichtendag!'

Awater Winter 2011

2011-01-26T13:45:00.005+01:00

Awater Winter 2011 is uit, met o.a.:

- Anneke Brassinga: 'Doorsnee gedichten zijn verschrikkelijk'
- Remco Campert verstript
- Kees van Kooten vindt Billy Collins LEUK
- Stadsdichters over werken in opdracht

Recensie: Lieke Marsman - Wat ik mijzelf graag voorhoud

2011-01-24T23:04:00.001+01:00

‘Dames en heren, als u wilt weten waarom ik Wat ik mijzelf graag voorhoud van Lieke Marsman zo mooi vind, kijk dan straks als u op uw werk aankomt eerst even op www.derecensent.nl. Dat is De Recensent aan elkaar. Recensent schrijf je met een C. Dan Punt NL.’

Wisselkaarten: Poëzie-inspectie (1)

2011-01-14T03:57:00.002+01:00

‘Goedenavond. Vagel is de naam, van het PIK, Poëzie Inspectie Kadaster.’
‘Goedenavond.’
‘Ik zie dat u hier een gedicht van Gorter aan de muur hebt.’

Lees hier verder.

Wisselkaarten: Möhlmanns Moleskine

2010-12-14T00:07:00.002+01:00

Ineens stond er een nummer van het tijdschrift Raster in mijn boekenkast, nummer 119. ‘Hoe kom ik dáár nu aan,’ dacht ik (misschien zei ik het zelfs wel hardop). Het was twee dagen na de lancering van het tijdschrift op het internet (www.tijdschriftraster.nl) – dat vond ik genoeg om bovenaardse inmenging te vermoeden. Ik ken Raster vooral uit mijn studententijd, waar ik het in de Universiteitsbibliotheek vaak las als afwisseling op, of soms ook vervanging van, mijn studieboeken. Maar ik kon me niet herinneren dat ik het ook daadwerkelijk had gekocht.

Het mysterie wordt hier opgelost.

John Lennon - Mind Games

2010-12-08T15:44:00.001+01:00

Crossing Border 2010 op deRecensent

2010-11-21T20:27:00.003+01:00

deRecensent biedt een zo volledig mogelijk overzicht van de gebeurtenissen tijdens Crossing Border 2010 in Den Haag.

Lees hier het verslag van dag 1 (woensdag 17 november).

Lees hier het verslag van dag 2 (het concert van Rufus Wainwright op donderdag 18 november).

Lees hier het verslag van dag 3 (vrijdag 19 november).

Lees hier het verslag van het concert van Ed Harcourt op vrijdag.

Lees hier de recensie van het publiek bij Timber Timbre en Local Natives op zaterdag 20 november.

Lees hier het algemene verslag van zaterdag 20 november.

Wisselkaarten: Mijn aardige vriend E.

2010-11-16T20:41:00.002+01:00

Het deed me denken aan een vriend van me, laten we hem E. noemen. Hij is een beetje een gevoelige jongen. Op een website publiceert hij recensies over poëzie. Hoewel hij dat met een zekere regelmaat doet, vindt hij het niet echt prettig als mensen hem ‘recensent’ noemen. “Ik ben geen recensent,” zei hij laatst toen we het er in Ton’s Muziekcafé over hadden. “Ik ben dichter!” (vuistslag op tafel) “Daarom schrijf ik recensies.”

Het hele stukje is hier te lezen.

Het pechmoment

2010-11-01T20:47:00.003+01:00

‘De mens wordt, veel meer dan door zijn intelligentie, geleid door zijn instincten.’ Deze niet bijzonder opwekkende of deprimerende gedachte stond ik op een doordeweekse avond te overwegen, terwijl ik -zoals dat hoort- aan de andere kant van de vangrail stond te wachten op de wegenwacht. Ik had me kort daarvoor een piloot in oorlogstijd gevoeld: de motor begon ineens te haperen, ik hoorde loeiende geluiden die ik anders nooit hoorde, alle meters liepen tegelijk naar nul en mijn tocht eindigde - Mayday, Mayday!- in de buurt van paaltje 52,9 bij Beverwijk. Het hagelde, maar gelukkig had ik nog een muts in mijn jaszak zitten.

De niet bijzonder opwekkende of deprimerende gedachte kwam niet bij me op vanwege die situatie, maar vanwege de werkdag die ik zojuist had afgerond; een werkdag die me, als elke, in aanraking had gebracht met het bedrijfsleven. De betrokkenen zelf noemen het een jungle, en de gelijkenis is bijzonder goed getroffen. ‘Het is een survival of the fittest,’ zeggen de bedrijfsmensen. ‘Het is een dynamische wereld en je moet scherp blijven om te overleven.’ Nu ik een tijdje meedraai, zou ik zeggen: ‘Dat is zo, maar die scherpte is dan de scherpte van een eend, die zoveel mogelijk stukjes brood onder de snavel van zijn mede-eenden weg wil kapen.’

Veel van de na-oorlogse literatuur (Adorno, Primo Levi, Hannah Arendt) probeert de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog te verklaren. Dat komt veelal neer op een poging ‘Het Kwaad’ te doorgronden. De horror die toen is teweeggebracht gaat elk voorstellingsvermogen te buiten, en het erge is dat diezelfde horror op verschillende plaatsen in de wereld nog steeds teweeg wordt gebracht (Rwanda, voormalig Joegoslavië). Het is op zichzelf niet zo vreemd dat er mensen zijn die de gruwelen bedenken: er is geen gedachte die niet gedacht kan worden. Wel is het op zijn allerzachtst gezegd merkwaardig dat die gedachten ook worden uitgevoerd, door mensen die net als iedereen een gezin moeten onderhouden, en met een vlijt waar menig werknemer een puntje aan kan zuigen. Harry Mulisch, en hij is niet de enige, verklaart dit kortgezegd uit de neiging van de mens, zelfs de meest intelligente, zich te voegen in een systeem en te doen wat hem gezegd wordt (De zaak 40/61). De uitvoerders hebben de idealen (een Arisch Europa, een Groot-Servië) niet bedacht: ze gebruiken het enkel als schaamlapje voor een perverse wellust die latent in ieder mens zit. Elk ideaal voldoet.

‘Sta je van het uitzicht te genieten?’ Ik had de gele auto wel zien stoppen. Maar de gedachte dat het hele leger aan vergaderende stropdassen in een andere jungle hele andere dingen zou doen dan vergaderen, hield me teveel bezig om met een lach en een uitgestoken hand op hem af te lopen. Voor me stond een jongensachtige monteur met een studentikoos stoppelbaardje in een te groot oranje regenpak. Nadat ik de motorkap had geopend, legde hij me uit dat de V-snaar (hij wees de V-snaar aan) niet goed functioneerde en ging met diverse soorten tang aan de slag. Nadat hij de motor aan de praat had gekregen wees hij me op de verschillende geluiden die ik hoorde: dat getik, dat zijn de hydraulische kleppen, en dat ronkende geluid, dat is de elektromotor. Hij maakte een grapje over zijn vrouw, vroeg of ik nog ver moest en toen alles in orde was, legde hij me uit hoe ik het meest veilig weer in kon voegen. Met hernieuwde moed ging ik weer op weg.

Deze column werd op 1 februari 2004 gepubliceerd op deRecensent, en bij deze opnieuw geplaatst naar aanleiding van het overlijden van Harry Mulisch. Tevens publiceert deRecensent een In Memoriam.

Wisselkaarten: Over Faverey

2010-10-29T12:50:00.003+02:00

Tijdens een etentje vertelde ik laatst een dichteres waarvan ik dacht dat ze dat wel zou waarderen, dat ik zo van de poëzie van Faverey houd. Ze keek me aan en vroeg op een toon die haar afkeuring niet verborg: ‘Waarom vind je dat?’ ‘Ik vind zijn taal geweldig,’ zei ik. Want wie A zegt moet ook B zeggen.

En verder.

Awater najaar 2010

2010-10-27T10:45:00.003+02:00

Awater 3 van jaargang 9 is verschenen. Met:

* 'Het zijn de kleine dingen die een mens gek maken' - interview met Delphine Lecompte
* 'Stapelverliefd en onmachtig'- Over de briefwisseling Paul Celan en Ingeborg Bachmann
* Ter Balkt als ruimtevaarder
* Nieuw werk van Rodaan Al Galidi
* 'Poëzie is dope' - Samuel Vriezen over Lil (zucht) van Astrid Lampe
* De dansende dichter - Over Louis Lehmann
* Patty Scholten over het verstrippen van gedichten
* 'Aanslag op de poëzie' - René Puthaar over de beroerde vertaling van de mooie gedichten van Osip mandelstam
* Zes pagina's recensies, waaronder twee van mijn hand: over Morgen ben ik vrij van Piet Gerbrandy en Melktanden van Martijn den Ouden.

Hanuman

2010-10-24T23:18:00.003+02:00

Op deRecensent is vanaf nu politiek columnist Hanuman actief. Zijn eerste bijdrage is hier te lezen.

Wisselkaarten: Radicaal de nuance

2010-10-13T22:30:00.001+02:00

Daags na Koninginnedag 2009, waarop een gek in een zwarte Suzuki Swift op de menigte inreed, werden verspreid over het land zwarte Suzuki Swifts vernield. Daags na de moord op Pim Fortuyn werden de ruiten van verschillende linkse organisaties ingegooid en was elke dierenactivist verdacht. Daags na de moord op Theo van Gogh werden verschillende moskees in brand gestoken. Hoe serieus moeten we dat sentiment nemen?

Lees hier verder.

Recensie: Jan H. Mysjkin - Voor mijn ogen ligt het zwijgen

2010-10-06T10:00:00.002+02:00

‘Resoluut internationaal’ wordt de poëzie van Jan H. Mysjkin op de achterflap van Voor mijn ogen ligt het zwijgen genoemd. Het gaat hier om een bloemlezing uit de vijf bundels die Mysjkin sinds zijn debuut Vormbeeldige gedichten (1985) publiceerde. Als om dat statement te onderstrepen huurde het Gentse Poëziecentrum een legertje vertalers in, zodat een meertalige editie kon worden verzorgd. De gedichten van Mysjkin worden in deze bundel naast het Nederlandse origineel gepresenteerd in de meest uiteenlopende talen. Dit geeft niet alleen een aangenaam Poetry International-effect (‘geen idee wat hij zegt, maar het klinkt leuk’), maar het levert vooral de merkwaardige sensatie op dat de Nederlandstalige originelen de vertalingen lijken.

Lees de recensie hier.

Wisselkaarten: Moet ik schrijven?

2010-09-20T19:30:00.002+02:00

In zijn eerste ‘Brief aan een jonge dichter’ schreef Rainer Maria Rilke op 17 februari 1903:

Onderzoek de reden die u dwingt te schrijven; ga na of die reden tot in het diepst van uw hart zijn wortels uitstrekt, beken uzelf of het uw dood zou zijn als u niet meer zou mogen schrijven. En vooral dit: vraag uzelf in het stilste uur van uw nacht af: moet ik schrijven? Wroet in uzelf naar een ernstig antwoord. En zo dit bevestigend luidt, zo u die serieuze vraag kunt beantwoorden met een krachtig en eenvoudig ‘ik moet’, stem dan uw leven af op die noodzaak; uw leven, zelfs het onbeduidendste en geringste ogenblik ervan, moet in het teken staan van deze aandrift en ervan getuigen.

Deze tekst las ik eens voor.... (lees hier verder).

Interview: Erik Lindner over Terrein

2010-09-07T23:09:00.001+02:00

De vierde dichtbundel van dichter en criticus Erik Lindner heet Terrein. In de bundel staan veel observaties, schijnbaar zonder direct verband. Wat gebeurt er in deze bundel? deRecensent vroeg het de dichter.

Interview: Tsead Bruinja over Overwoekerd

2010-08-11T09:28:00.002+02:00

Onlangs verscheen bij uitgeverij Cossee de vierde Nederlandstalige bundel van Tsead Bruinja: Overwoekerd. In deze bundel bepaalt de dichter zo nauwkeurig mogelijk zijn plaats in de wereld - en hij maakt daarbij gebruik van alle middelen die hem ter beschikking staan. Het is dan ook een veelzijdige bundel geworden. deRecensent interviewde de dichter.

Het interview is hier te lezen.

Wisselkaarten: Brief over eigenzinnigheid

2010-08-09T23:50:00.003+02:00

Op Youtube staat een filmpje waarin singer/songwriter Elliott Smith zijn houding ten opzichte van het schrijven (van liedjes) uiteenzet. Hij zegt in dat filmpje twee interessante dingen. Het eerste is de opmerking dat hij niet zozeer is geïnteresseerd in melodieën, maar veel meer in vormen. Hij bedoelt daar opeenvolgende akkoorden mee, en uit het filmpje blijkt ook dat hij lang niet alle akkoorden en grepen bij naam kent. Met andere woorden: hij zoekt bij het schrijven van liedjes eenvoudigweg naar de klanken en de bewegingen van klanken die hem bevallen. Dat vind ik interessant omdat veel beeldende kunstenaars, Kandinsky bijvoorbeeld, het tegenovergestelde proberen: zij proberen muziek weer te geven in hun beelden.

De tweede interessante opmerking sluit hierop aan. [...]

Lees hier verder.

Wisselkaarten: Brief over poëzie en het geloof

2010-07-19T00:06:00.001+02:00

Ha O.,

Inderdaad heb ik de rol die poëzie in mijn leven speelt tijdens deze briefwisseling herhaaldelijk vergeleken met het geloof. Dit vanuit de gedachte dat het geloof zin geeft aan het leven van de gelovige, en dat de gelovige inspiratie haalt uit het geloof. Dat leek me vergelijkbaar met mijn houding t.o.v. poëzie. Maar nu ik dat zo van jou terug hoor klinkt het eigenlijk nogal aanmatigend. Ik heb te weinig ervaring met in God geloven om te weten hoe dat precies zit bij een gelovige. Dus ik weet ook niet in hoeverre mijn vergelijking klopt.

Lees hier verder.

Recensie: Y. Né - Hier mag niets af zijn

2010-07-14T23:02:00.001+02:00

Er gaat iets geruststellends uit van een titel als Hier mag niets af zijn voor een verzameld werk van een dichteres die nog maar net de 50 is gepasseerd. Het werk is niet af; er wordt gewoon doorgewerkt, en als het aan de auteur ligt houdt dat nooit op. Het gaat maar om een voorlopig verzameld werk. Aan de andere kant is het weinig geruststellend dat het hier om een gebod gaat: al zou je willen, hier mág niets af zijn. En ook de plaatsbepaling doet wel enigszins af aan de geruststellendheid. Hier mag niets af zijn, maar ergens anders is het niet zo erg als er wél iets af is.

De recensie leest u hier.

Wisselkaarten: Ansichten van O.

2010-06-22T23:14:00.002+02:00

O. is met M. naar Parijs vertrokken en stuurde me daar vandaan vier ansichtkaarten:

"Bij het Gare du Nord werd ik aangesproken door een man van middelbare leeftijd. Hij wilde me bekeren. Omdat deze man me heel aardig leek, en hij oprecht begaan leek met mijn zielenheil, heb ik even de tijd genomen om met hem te praten. “Als ik kon,” zei hij, en hij maakte er de bijbehorende handgebaren bij, “dan zou ik mijn geloof vanuit mijn hart in het uwe planten.” Ik heb afscheid van hem genomen omdat M. in het hotel op me wachtte, de man bleef me nakijken tot ik de straat uit was."

Lees ze hier allemaal, helemaal.

De Uren

2010-06-17T12:14:00.003+02:00

In het poëtische e-project De Uren staan de 24 uur in een dag centraal. De Uren is een langlopende Wintertuinproductie. Het eindresultaat is een screensaver die ieder uur een nieuw, prachtig geanimeerd gedicht toont, de hele dag lang. Twaalf dichters worden gevraagd om in de huid te kruipen van hun eigen computer. Wat denkt of droomt de computer in het uur dat de dichter weg is? Beeldkunstenaar Joost II Sickenga maakt deze gedichten tot animatie. Uiteindelijk kunnen deze animaties als een poëziescreensaver op iedere willekeurige computer worden vertoond.

De Dichters:

Vicky Francken
Menno Wigman
Mark Boog
Arjen Duinker
F. Starik
Rodaan Al Galidi
Tsead Bruinja
Erik Jan Harmens
Astrid Lampe
Edwin Fagel
Ingmar Heytze
Het gedicht voor de uren van de nacht werd geschreven door Leo Vroman.

Hieronder de animatie van mijn bijdrage (16.00 - 17.00 uur):

Awater zomer 2010

2010-06-11T16:53:00.003+02:00

"Zelden krijg ik tijdens het lezen van een dichtbundel de neiging de gedichten luid door de stiltecoupé te laten klinken. Of de gedichten over te tikken en rond te sturen naar iedereen in mijn adresboek. Of mijn slapende vrouw wakker te maken om haar deelgenoot te maken van een aantal gedichten die ik zojuist las. En zelden denk ik bij vrijwel elk gedicht uit een bundel: “Kan dat allemaal zomaar?” - om vervolgens te zien dat het (waarom niet?) inderdaad allemaal zomaar kan. Bij weinig bundels ben ik er bij vrijwel elk gedicht van overtuigd dat ik het zelf precies zo geschreven zou hebben - als ik dat had gekund. Maar eens in de zoveel tijd verschijnt er zo’n bundel. Zo’n bundel waar ik in lees, en direct na het wegleggen weer oppak om het nog eens over te lezen, en verder te lezen.

De nieuwe bundel van Wouter Godijn is zo’n bundel. Wiegeliederen en blaaskikkermuziek is de titel."

De hele recensie leest u in het nieuwe nummer van Awater. Naast deze recensie schreef ik kortere stukken over Zelf worden van Henk van der Waal en Terrein van Erik Lindner.

Verder in deze Awater:
- Anna Enquist snakt naar rust
- F. Starik ontdekt Herman de Coninck
- Nieuw werk van Maria Barnas en Lans Stroeve

Recensie: Onno Kosters en Dick Groot: Anatomie van het slik

2010-06-09T11:23:00.002+02:00

Twaalf gedichten bij twaalf foto’s, dat is Anatomie van het slik. De foto’s van het landschap rondom de Minas Basin in Canada zijn gemaakt door de Canadees-Nederlandse fotograaf Dick Groot. De gedichten zijn gemaakt door dichter Onno Kosters. Het zijn nadrukkelijk geen gedichten bij de plaatjes: het gaat de makers volgens de achterflap om de ‘interactie’ tussen taal en beeld.

De recensie leest u hier.

De wierde van Wierum

2010-05-30T12:51:00.004+02:00

De wierde van Wierum moet al omstreeks 400 voor Christus bewoond zijn geweest, maar pas vanaf de zevende eeuw kon dat ook het gehele jaar door. Aan het begin van de twintigste eeuw begonnen de afgravingen. De herstelwerkzaamheden moesten, met baggerslib uit het Reitdiep, de oude, dat wil zeggen negentiende-eeuwse vorm weer terugbrengen. Deze renovatie is inmiddels voltooid; anno 2010 is de wierde opnieuw opgenomen in het omringende land.

De dichters Jane Leusink en Remco Ekkers hebben collega-dichters gevraagd hun stem te willen geven aan deze bijzondere wierde. Gevolg aan deze oproep gaven onder anderen Frans Budé, Maria van Daalen, Daniël Dee, Tom van Deel, Aly Freye, Edwin Fagel, Hans Groenewegen, Petra Else Jekel, C.O. Jellema (bij monde van diens nalatenschapbeheerder Gerben Wynia), Hester Knibbe, Rutger Kopland, Anton Korteweg, Suze Sanders, Hedwig Selles, Jan Siebo Uffen, Marjoleine de Vos, Victor Vroomkoning, Nina Werkman, Atze van Wieren. Hun bijdragen vindt u in de bundel De wierde van Wierum.

Zie hier voor meer informatie.

Wisselkaarten: Derde brief aan O.

2010-05-24T21:51:00.001+02:00

Als lezer heb ik niets met de dichter te maken. Als dichter heb ik niets met de lezer te maken. Mij gaat het erom wat de tekst met mij, mij persoonlijk, doet. Het is een intiem contact, dat tussen de tekst en mij. Niemand anders heeft daar iets mee te maken. En om je meteen maar voor te zijn: nee, dat leidt niet tot een al te vrijblijvende omgang met de tekst - integendeel. Juist dit gegeven zorgt er mijns inziens voor dat de dichter er zich rekenschap van moet geven dat hetgeen hij wil zeggen er ook werkelijk stáát. Anders heeft hij het niet gezegd. En dat de lezer altijd argumenten uit de tekst nodig heeft om tot een interpretatie te komen.

Lees de hele brief hier.

Recensie: Walk the Line

2010-05-18T16:51:00.003+02:00

Den Haag is een festival rijker, een muziekfestival dat zich richt op nieuwe bands en artiesten. Veelal onbekende acts. Waardoor het publiek soms geen idee heeft waar het naar toe moet en waardoor het publiek vaak aangenaam verrast wordt en nieuwe ontdekkingen doet. de Recensent doet verslag middels de festivaloverdenkingen van Ricco van Nierop, de impressies van Edwin Fagel, de foto's van Edwin Bergeman en een handvol nieuwe ontdekkingen.

Recensie: Natalie Merchant - Leave your sleep

2010-05-13T10:11:00.002+02:00

Lang, heel lang hoorden we niets meer van singer-songwriter Natalie Merchant. Haar laatste cd met eigen nummers was Motherland uit 2002. Een jaar later volgde nog een cd met folkmuziek, The house carpenter’s daughter, maar sindsdien verscheen er alleen nog een verzamelaar. Merchant wijdde zich geheel aan de opvoeding van haar dochtertje en ik begon me af te vragen of ze ooit weer terug zou keren naar de studio.

Het blijkt dat ik me voor niets ongerust heb gemaakt. Onlangs verscheen Leave your sleep, een dubbel cd waarbij Merchant de gedichten van de meest uiteenlopende Amerikaanse en Engelse dichters op muziek heeft gezet.

Lees hier de recensie.

Wisselkaarten: Antwoord van O.

2010-05-06T09:22:00.003+02:00

Stel: ik zet de stoel waar ik nu op zit bij de deur. Stel vervolgens dat M. met grote haast mijn studeerkamer binnenkomt, bijvoorbeeld omdat hij de tram wil halen maar zijn portemonnee ligt nog hier, zoiets. Hij zal over de stoel struikelen. En stel nu eens dat ik alleen maar bedenk, of alleen maar opschrijf, dat ik mijn bureaustoel bij de deur neerzet, en dat M. met dezelfde haast mijn kamer zal binnenkomen. We hoeven er denk ik niet over te discussiëren dat hij in dat geval niet over mijn stoel zal struikelen.

Lees de hele brief hier.

Lees Mei

2010-05-04T16:22:00.002+02:00

Op Hemelvaart - donderdag 13 mei 2010 - zal op Rood|Noot de eerste, jaarlijks terugkerende Mei-lezing plaatsvinden. Een zeer grote groep van naar schatting 101 poëten, burgers, prominenten, boekhandelaren, directeuren, muzikanten, politici, retorici, atheïsten, goedgelovigen, toneelschoolstudenten, leesclubleden, toneelspelers, Gorterfanaten, presentatoren, enzoverder zal de Mei van Herman Gorter laten horen.

De verwachting is dat deze estafettelezing ongeveer 10 uur in beslag zal nemen. Tussen 'de bedrijven door' zullen bij wijze van adempauzes versnaperingen, geluidskunstenaars, musici, lentecocktails en stiltemomenten acte de présence geven. Vandaar dat gekozen is voor een voorleesmarathon van 12u tot 24u.

Op onderstaande flyer staat alle informatie.

Recensie: Nynade

2010-04-27T23:57:00.001+02:00

Het tijdschrift voor kunst en letteren Nynade combineert poëzie, korte verhalen en (beschouwingen over) beeldende kunst. Ik hou van zowel literatuur als beeldende kunst, dus dit zou mijn lijfblad moeten zijn. Dat is het niet. Al enige tijd heb ik het decembernummer op mijn bureau liggen. Het blad ziet er door de fraaie vormgeving prachtig uit, maar stelt inhoudelijk teleur.

De recensie staat hier online.

Wisselkaarten: Tweede brief aan O.

2010-04-19T21:31:00.003+02:00

Interviewer: “How about this Ariënette, how does she fit in all this?”
CO: “I prefer not to talk about her. In case she’s listening.”
Interviewer: “O, I’m sorry. I didn’t realise she is an actual person.”
CO: “She isn’t. I made her up.”
Interviewer: “O, so she’s not real?”
CO: “Just as real as you and I.”

Voor het hele gesprek:

Klik hier voor mijn brief aan O. hierover.

Recensie: Jan Baeke - Brommerdagen

2010-04-13T12:39:00.002+02:00

Eens had ik een broer met een opgevoerde Puch...
Daar moet ik telkens aan denken als ik de nieuwe bundel van Jan Baeke opensla. Brommerdagen heet de bundel, en Baeke laat in de bundel inderdaad een onhandige puber aan het woord. Zo’n ongelukkig verliefde. Zo’n jongen die grof is omdat dat stoer is, maar ook om alle tegenstrijdige gevoelens die hij niet begrijpt te overschreeuwen. Alleen lukt dat overschreeuwen niet zo in bijvoorbeeld het - overigens keurig rijmende - gedicht ‘Alle begrip’:

Lees hier verder.

Recensie (Poëziekrant)

2010-04-11T13:11:00.003+02:00

In de Poëziekrant, in de rubriek 'Perifeer', schreef Johan Velter een korte recensie over Schilder en model. Naast enige bedenkingen bij de klassieke vormgeving ("Hoe kan een jonge dichter zich door dit classicisme laten verleiden?") een korte duiding van de bundel.

Wisselkaarten: Antwoord van O.

2010-04-02T15:39:00.001+02:00

"Er worden in Moskou mensen opgeblazen in metro’s. Mensen in Haïti creperen in tentenkampen. Het schandaal binnen de katholieke kerk wordt grotesk. De PVV dreigt een machtige partij te worden. Een meisje in Dordrecht wordt op een doordeweekse avond zomaar vermoord. Dit is een ontzettend heftige tijd, op meerdere gebieden. Waar denk jij de luxe vandaan te halen om op je kamertje te gaan zitten mijmeren over zoiets als de verhouding tussen kunst en werkelijkheid? Sta je dan niet juist los van de werkelijkheid die je zoekt?"

Er is post!

Wisselkaarten: Eerste brief aan O.

2010-03-25T09:54:00.003+01:00

Op Versindaba ben ik een briefwisseling met O. begonnen. De eerste brief, n.a.v. de essaybundel Een open plek van C.O. Jellema, staat hier online.

Recensie: A Task for Poetry

2010-03-23T10:21:00.001+01:00

Onder de titel ‘A Task For Poetry’ gaf het Eindhovense Onomatopee drie fraai vormgegeven boekwerken uit waarin dichters de confrontatie aangaan met hedendaagse beeldende kunst.

De recensie leest u hier.

Ontmoet de dichter

2010-03-14T21:50:00.004+01:00

Iedere vierde zaterdag van de maand organiseert het Poëziecentrum Nederland in Bredevoort het programma 'Ontmoet de dichter'. Op 27 maart a.s. ben ik van 14 tot 16.30 de dichter waarmee ontmoet kan worden. Voor geïnteresseerden, het adres is: 't Zand 25 in Bredevoort.

Ter gelegenheid daarvan wordt deze maand op de website van het Poëziecentrum Nederland elke dag een ander gedicht van de 'dichter van de maand' gepubliceerd. Deze maand vindt u aldaar de reeksen 'Het wit' (eerder gepubliceerd in Tirade 425 (2008-4) en 'De vogel' (eerder gepubliceerd in Het Liegend Konijn 2009-2).

Wisselkaarten: Dit is geen pijp

2010-03-11T21:36:00.002+01:00

Inderdaad: je kunt de pijp van Magritte niet opsteken, niet in je jaszak stoppen, kortom: de afbeelding van de pijp bezit, behalve de uiterlijke overeenkomst, geen van de eigenschappen die van een pijp een pijp maakt. Maar als het geen pijp is, wat is het dan wel? Antwoord: de afbeelding van een pijp. Volgende vraag: waarom zou ik kijken naar de afbeelding van een pijp als ik ook naar de winkel kan om een pijp te kopen, een pijp die ik op kan steken?

Zie de Wisselkaart op Versindaba.

Recensie: Het Voorwoord

2010-03-09T21:04:00.001+01:00

Pulchri is een galerie aan het Lange Voorhout in Den Haag en is, bleek afgelopen zaterdag 6 maart, een geschikte locatie voor literatuurfestivals. Het was voor het eerst dat het literatuurfestival Het Voorwoord er werd georganiseerd. De galerie is ruim opgezet en beschikt over enkele fraaie zalen en een gezellig café. Jammer is alleen dat de zalen wel gehorig zijn.

Lees de hele recensie hier.

Wisselkaarten: Gekke gedachten

2010-02-21T22:58:00.002+01:00

"Zelf verlang ik van poëzie iets anders. Leuke, gekke, grappige of mooie gedachten kun je namelijk ook kwijt in een column, op een blog of op Facebook. Poëzie is veel méér dan dat."

Lees hier verder.

Recensie: Jet Crielaard - Vogelvluchtsprookjes

2010-02-16T20:51:00.001+01:00

In de reeks Haags Fris debuteren Haagse dichters met mooi vormgegeven boekjes bij De Witte Uitgeverij. Nummer 5 is van de hand van dichter en beeldend kunstenaar Jet Crielaard: Vogelvluchtsprookjes.

De recensie staat hier online.

Awater op Athenaeum

2010-02-12T14:32:00.002+01:00

Op de site van Athenaeum verscheen een mooie bespreking van Marleen Louter over het nieuwste nummer van Awater, zie hier.

Awater Winter 2010

2010-02-02T21:37:00.003+01:00

Voor wie het nog niet wist: de wintereditie van Awater is uit.

Met:
-De grote thema's van Tjebbe Hettinga
-Awater Poëzieprijs voor Arjen Duinker
-Anton Korteweg: 'Voor een dichter is ieder keurslijf leuk'
-Nieuwe gedichten van Hagar Peeters
-Wat leest Ronald Plasterk?

En:
-Bedenkingen van Maria Barnas bij de nieuwe Lucebert-bloemlezing
-Poëzie van Daniel Banulescu

Zelf leverde ik drie stukken: een beschouwing over 'Het is niet waar dat dit het zonlicht is' van Herman Gorter, en twee recensies over respectievelijk zet af en zweef van Helene Gelens en gemraad slasser d.d.t. van Robert Anker.

Wisselkaarten: Vogels

2010-02-01T22:26:00.001+01:00

In poëzie, en trouwens ook in verhalen, beeldende kunst en films, zijn vogels vaak enigszins onheilspellend, of in ieder geval boodschappers van een andere, hogere werkelijkheid. Ik ben niet gelovig, maar ik geloof sterk in dit effect dat vogels op mensen hebben, deze suggestie. Vogels zijn vliegende symbolen. Ze representeren een andere werkelijkheid, een werkelijkheid die wij niet waarnemen maar die –dat weet ik zeker- net zo echt is als de werkelijkheid die we wél waarnemen. En precies daarom vind ik ze interessant.

Lees de hele blog hier.

Recensie: Peter Swanborn - Tot ook ik verwaai

2010-01-26T08:58:00.000+01:00

Peter Swanborn schreef in de reeks ‘L’ in zijn debuutbundel Bij het zien van zijn lichaam al over de dementie van zijn moeder. De reeks groeide daarna uit tot een hele bundel, die onlangs is verschenen: Tot ook ik verwaai.

De recensie staat hier online.

Wintereditie blue-turns-grey online

2010-01-22T09:13:00.003+01:00

"Victoria" van Iris van Dongen

Het Winternummer van het e-zine blue-turns-grey is op www.blue-turns-grey.nl online gegaan. Blue-turns-grey is een internettijdschrift dat periodiek nieuw werk van jonge schrijvers, dichters en beeldend kunstenaars publiceert.

In dit nummer ligt de nadruk bij het beeldend werk op het narratieve; het scheppen van een metaverhaal. Wat oud is en voorbij wordt nieuw leven ingeblazen en zo wordt er vanuit verschillende tradities een nieuw verhaal geschreven. De literaire bijdragen zijn eveneens zeer de moeite waard. De gedichten van Steven Graauwmans en Thomas Möhlmann zijn afkomstig uit hun sterke respectievelijke bundels. Nieuw werk brengt blue-turns-grey van dichters Bert Lema, Eelke van Es en Alexander Baneman. Dichter Hans van Willigenburg leverde voor deze editie enkele korte prozastukken.

Dit is de laatste blue-turns-grey in de vertrouwde vorm. De redactie zal zich bezinnen op nieuwe manieren om vorm te geven aan de kruisbestuiving tussen literatuur en beeldende kunst, zoals dit e-zine dit sinds haar oprichting in 2006 wil brengen. Bij deze herbezinning hoort ook een wijziging in samenstelling van de redactie: literatuurredacteur Edwin Fagel zal de redactie verlaten, een nieuwe redacteur zal zo spoedig mogelijk zitting in de redactie nemen.

Beste lezer, laat u verwonderen – ook in de toekomst door blue-turns-grey-nieuwe-stijl.

Wisselkaarten

2010-01-20T20:42:00.003+01:00

Op Versindaba is onlangs in de rubriek 'Wisselkaarten' een groepje Nederlands/Vlaamse dichters begonnen een blog bij te houden. Minimaal één keer per maand zullen deze dichters een blog over poëzie plaatsen. De medewerkers zijn: Luuk Gruwez, Ester Naomi Perquin, Alfred Schaffer, Roel Richelieu Van Londersele, K. Michel en ondergetekende. De eerste bijdragen zijn hier te lezen.

Recensie: Thomas Möhlmann - Kranen open

2010-01-13T13:35:00.001+01:00

In Kranen open staan gedichten die je kunt bekijken als je van je handen een kommetje maakt. Maar je kan ze niet aan de muur hangen, of op de schoorsteenmantel zetten. Ze laten zich niet vastspijkeren, namelijk, ze blijven niet op dezelfde plaats staan.

Lees de recensie hier.

Laura Marling - Goodbye England, covered in snow

2009-12-25T06:16:00.000+01:00

VersSpreken #2: Toon Tellegen

2009-12-15T21:55:00.003+01:00

Op VersSpreken:

"Voor zover we bij VersSpreken nog dachten dat Toon Tellegen eenvoudige poëzie schrijft, zijn we daar na het opnemen van deze aflevering (VS#2) van teruggekomen. Jan-Willem Anker, Edwin Fagel, Matthijs Ponte en Joost Baars bespraken een gedicht uit Tellegens laatste bundel Stof dat als een meisje, en slaagden er niet in het gedicht te temmen. Niet dat er niets wordt gezegd: Genesis 32, The Matrix, pokeren, Robert Crumb en Roadrunner komen voorbij. Maar ieder antwoord roept uiteindelijk meer vragen op - alsof het gedicht de VersSprekers altijd een stap voor blijft, net als Roadrunner Wile E. Coyote. Maar hoe vergeefs de achtervolging ook, ze is niet zonder zegeningen. Luister naar VersSpreken #2, over onderstaand gedicht van Toon Tellegen."

Recensie: Floor Buschenhenke - Eiland op sterk water

2009-12-07T21:59:00.002+01:00

In de categorie Interessante Poëziedebuten verscheen onlangs Eiland op sterk water van Floor Buschenhenke (1978). Buschenhenke is oud-hoofdredacteur van literair tijdschrift Lava en ze is werkzaam als tekstschrijver en –adviseur. In 2006 ontving ze de Hollands Maandblad Schrijversbeurs. Met Eiland op sterk water heeft Buschenhenke een beloftevolle bundel afgeleverd.

Lees de recensie hier.

Darkness is a place

2009-12-01T22:51:00.003+01:00

Graag wijs ik even op onderstaande fraaie expositie en publicatie:

"Galerie Ron Mandos presenteert dit najaar een opmerkelijke serie nieuwe werken van beeldend kunstenaar Renie Spoelstra. Ook Brigitte Waldach presenteert nieuwe tekeningen en een speciaal voor de galerie gemaakte installatie met muurtekeningen en een soundscape van filmcomponist Jörg Rausch.

Een reis naar New England (VS) inspireerde Renie Spoelstra tot het maken van een wonderlijke reeks nieuwe tekeningen, die een duidelijke verschuiving in haar onderwerpen laten zien. Wel heeft Spoelstra bij het vervaardigen van haar tekeningen –een aantal in kleiner formaat dan we van haar gewend zijn- vastgehouden aan haar gebruikelijke manier van werken: ook nu heeft ze landschappen en scènes vastgelegd op film, om later uit de individuele beeldjes er één te selecteren die als uitgangspunt voor een tekening zal dienen. Het louterende bezoek aan de noordoostelijke staten van de VS- bekend om het prachtige licht dat ook is terug te zien in de lange reeks films die er werd opgenomen (The Stepford Wives, What Lies Beneath, The Ice Storm, Wolf, etc.)- sijpelde door in haar werk in de vorm van nieuwe onderwerpen en verse locaties, zonder in te boeten aan de ingehouden spanning die zo tekenend is voor haar werk.

Tegelijktijdig met de opening van de tentoonstelling, vindt de presentatie van Renie Spoelstra’s nieuwste, rijk geïllustreerde monografie plaats. Darkness Is A Place werd vormgegeven door Ferry van Zijderveld (HOTEL) en uitgegeven door Uitgeverij d’Jonge Hond. Arno Kramer schreef speciaal voor het boek een essay. Ook opgenomen is het interview dat Hans den Hartog Jager met Spoelstra hield."

VersSpreken: nieuwe podcast over poëzie

2009-11-25T14:12:00.003+01:00

Deze week is de eerste aflevering van VersSpreken online gegaan, een nieuwe podcast over poëzie. In VersSpreken schuiven steeds vier dichters aan om te praten over één enkel gedicht. Er worden verschillende leesingangen geprobeerd, ideeën uitgewisseld, waar nodig de confrontatie gezocht. Zo hopen we de leesmogelijkheden van het gedicht te verkennen én te vergroten.

En er klinkt poëzie. Alle gesprekken in VersSpreken worden voorafgegaan door een voordracht van de besproken dichter zelf – soms uit geluidsarchieven, maar vaak ook uit opnames die speciaal voor dit programma gemaakt worden.

VersSpreken wordt geproduceerd, en afwisselend gepresenteerd, door Joost Baars en Matthijs Ponte.

PoemTalk
VersSpreken is een adaptatie van de Amerikaanse podcast PoemTalk. VersSpreken ziet de formule van PoemTalk als een ideaal concept voor de Nederlandse poëziewereld, omdat ze op allerlei fronten breekt met het idee dat poëzie moeilijk en ondoordringbaar is, en tegelijkertijd de poëzie in al haar complexiteit en veellagigheid wil presenteren. PoemTalk is op de hoogte van VersSpreken en is erg gelukkig met het initiatief.

Eerste aflevering
Momenteel staat de eerste aflevering van VersSpreken online. Het gedicht is van Thomas Möhlmann, is titelloos, en komt uit zijn recente bundel Kranen open. In de aflevering draagt hij zijn gedicht voor, in een opname die door VersSpreken zelf bij hem thuis is opgenomen. VersSprekers van dienst zijn, naast de producenten: Erik Lindner (dichter en criticus bij o.m. Groene Amsterdammer en de Reactor) en Samuel Vriezen, (dichter en componist).